“Kurtyna”, Agatha Christie
"Curtain: Poirot's Last Case", Agatha Christie

Herkules Poirot… Każdy, kto kiedykolwiek zetknął się z twórczością Agathy Christie, z pewnością zna tego belgijskiego detektywa i jego „małe szare komórki”. Kiedy pisarka opublikowała powieść „Kurtyna”, w której Poirot umiera, w „The New York Times” ukazał się artykuł na jego temat. Dziś przedstawię wam właśnie tę książkę.

Fabuła powieści zaczyna się, kiedy kapitan Arthur Hastings (przyjaciel detektywa, którego czytelnicy mieli okazję poznać w kilku innych powieściach) dostaje od Poirota list z propozycją spotkania w miasteczku Styles. Herkules jest już starszym, schorowanym człowiekiem i czuje, że nie pożyje długo, chce więc powspominać stare, dobre czasy. Hastings także ma ochotę powspominać. Już kiedyś był w tej miejscowości, odwiedzając swojego kolegę i przy okazji rozwiązując tajemnicę, która rozegrała się w jego posiadłości (była to pierwsza znana sprawa Poirota, opisana w „Tajemniczej historii w Styles”). Jednak teraz John Cavendish nie żyje, wszyscy jego krewni mieszkający w tamtym domu także już umarli. W posiadłości mieści się pensjonat prowadzony przez starsze małżeństwo i właśnie tam przebywa aktualnie Poirot.

Kiedy tylko kapitan Hastings przyjeżdża do pensjonatu, detektyw ujawnia mu prawdziwy, znacznie mniej sentymentalny powód, dla którego chciał się z nim spotkać. Otóż Herkules dowiedział się, że w ostatnim czasie nagłośnione zostało pięć zbrodni popełnionych w okolicy. Pięć, pozornie niezwiązanych ze sobą przestępstw. Nikt nie poddawał w wątpliwość tożsamości ich sprawców i ludzie ci albo zostali szybko skazani, albo – jeśli nie było wystarczających dowodów – przynajmniej potępieni przez opinię publiczną. Ale Poirot odkrył, że w momencie popełnienia każdego z tych przestępstw na miejscu obecna była ta sama osoba, tajemniczy Iks, który na pozór nie miał z nimi nic wspólnego. Belg dochodzi do oczywistego wniosku, że to właśnie ta osoba musiała popełnić wszystkie te przestępstwa. A na dodatek tak się składa, że jest ona obecnie w tym samym pensjonacie, w którym przebywają detektyw i jego przyjaciel. Całkiem możliwe, że po raz kolejny będzie chciała kogoś zabić. Poirot prosi więc Hastingsa o obserwację gości i rozmowy z nimi, aby wyłapać wszystkie podejrzane szczegóły. Nie chce jednak powiedzieć kapitanowi, kim jest Iks, ponieważ Arthur mógłby dać po sobie poznać, że to wie i znaleźć się w niebezpieczeństwie.

W pensjonacie przebywają:

  • Pułkownik Toby Luttrell – emerytowany wojskowy, teraz prowadzący wraz z żoną pensjonat w Styles;
  • Daisy Luttrell – jego apodyktyczna żona;
  • Doktor John Franklin – znakomity naukowiec; przebywa w Styles, by w spokoju prowadzić coraz to nowe badania;
  • Barbara Franklin – jego żona, kobieta egoistyczna i wymyślająca sobie coraz to inne dolegliwości po to, by zwrócić na siebie uwagę otoczenia;
  • Siostra Craven – młoda i ponętna pielęgniarka, opiekująca się panią Franklin; nienawidzi swej chlebodawczyni;
  • Judith Hastings – najmłodsza córka kapitana Hastingsa, asystentka doktora Franklina, dziewczyna bez reszty pochłonięta pracą; ma poglądy komunistyczne– tępi osoby „bezużyteczne”;
  • Stephen Norton – starszawy przyrodnik wyjątkowo niskiego wzrostu, człowiek cichy i spokojny, którego głównym zajęciem w Styles jest oglądanie ptactwa przez lornetkę;
  • Sir William Boyd Carrington – były gubernator jednej z indyjskich  Dorobił się wielkiego majątku. Człowiek odważny i inteligentny, od razu przypadł do gustu Hastingsowi;
  • Elisabeth Cole – kobieta po trzydziestce o ponurym usposobieniu, naprawdę nosiła nazwisko Litchfield, jednak zmieniła je ze względu na udział w jednej ze wspomnianych na początku przez Poirota spraw, kiedy to zamordowany został ojciec tyranizujący rodzinę, a do zbrodni przyznała się jedna z sióstr Elisabeth, Maggie;
  • Major Allerton – człowiek uznawany przez wszystkich za łajdaka i kobieciarza;
  • Curtiss – obecny pielęgniarz Poirota, zatrudniony po odprawieniu wiernego George’a. Potężnie zbudowany mężczyzna o niskim ilorazie inteligencji.

Hastings szybko zaznajamia się ze wszystkimi gośćmi, ale nie potrafi odgadnąć tożsamości Iksa. Niedługo później zdarza się wypadek: pułkownik Luttrell strzela w kierunku tego, co zdaje się być królikiem i przypadkowo postrzeliwuje swoją żonę. Arthur jest przekonany, że emerytowany wojskowy jest zbyt doświadczonym strzelcem, żeby móc się tak pomylić – kobieta musiała zostać trafiona drugim strzałem, oddanym z ukrycia przez Iksa.

Niedługo po wypadku pani Luttrell, Arthur Hastings zaniedbuje sprawę Iksa, martwiąc się o swoją córkę, która wyraźnie romansuje z majorem Allertonem. Jednak panna Hastings jest uparta i rozmowa z nią na ten temat odnosi skutek odwrotny do zamierzonego. Dziewczyna obraża się na ojca i wcale nie zamierza zerwać znajomości z wojskowym. W związku z tym Arthur postanawia zabić Allertona, co jednak mu się nie udaje, ponieważ zasypia przed wykonaniem planu.

Wkrótce dochodzi do kolejnego tragicznego zdarzenia – umiera Barbara Franklin, której ktoś dodał do kawy śmiertelną dawkę fizostygminy (organicznego związku chemicznego). Po pobieżnym śledztwie, sąd stwierdza, że popełniła ona samobójstwo. Przemawia za tym fakt, że kobieta niedawno wspominała o chęci zabicia się. Pomimo, że Hastings ma inne zdanie, nie może niczego udowodnić; zbyt wiele osób miało okazję, żeby zatruć kawę pitą przez ofiarę.

Pewnego dnia dochodzi do dziwnego zdarzenia. Podczas spaceru odbywanego przez Hastingsa z panną Cole i Nortonem, ten ostatni widzi coś przez lornetkę i jest bardzo poruszony. Gdy kapitanowi udaje się w końcu przekonać mężczyznę do przekazania mu lornetki, w oglądanym przez niego miejsca nic już nie widać. Nieco później przyrodnik zwierza się Hastingsowi, że widział wtedy coś, co mogło mieć do czynienia ze śmiercią Barbary. Kapitan z radością przyjmuje tę informację oraz fakt, że Norton chce zawiadomić o swoim odkryciu Poirota. Kiedy jednak próbuje dowiedzieć się czegoś na ten temat, detektyw nie odpowiada na jego pytania. Następnego dnia Norton zostaje znaleziony martwy, z raną postrzałową na środku czoła.

Wkrótce Herkules Poirot umiera, a Hastings bezskutecznie stara się znaleźć rozwiązanie zagadki. W końcu zaczyna nawet podejrzewać o popełnienie tych zbrodni własną córkę, Judith. Czyżby jej poglądy popchnęły ją do dosłownego „usuwania bezużytecznych”? Cztery miesiące później kapitan dostaje list napisany przez Belga przed jego śmiercią, który zgodnie z ostatnią wolą detektywa miał mu zostać wręczony właśnie po takim okresie od śmierci Herkulesa. List ten zawiera rozwiązanie zagadki oraz pewne dodatkowe informacje, które z jednej strony sprawiają Hastingsowi ulgę, a z drugiej mocno go szokują. O co chodzi? I kto jest prawdziwym Iksem? Aby poznać odpowiedzi na te pytania, przeczytajcie „Kurtynę”.

Kurtyna - Agatha Christie | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny

Okładka polskiego wydania książki
(obrazek znaleziony w grafice Google)

No description available.

Bonus: początek artykułu z “The New York Times”
napisanego przez Thomasa Laska po publikacji “Kurtyny”
(obrazek znaleziony na Pintereście)

Hercule Poirot… Anyone who has ever heard of Agatha Christie’s works will surely know this Belgian detective and his “little gray cells”. When the writer published the novel “Curtain: Poirot’s Last Case”, in which Poirot dies, an article about him was published in “The New York Times”. Today I will present this book to you.

The plot of the novel begins when Captain Arthur Hastings (a friend of the detective whose readers had the opportunity to meet in several other novels) receives a letter from Poirot proposing a meeting in the town of Styles. Hercules is already an elderly, ailing man and feels that he will not live long, so he wants to reminisce about the good old times. Hastings is also eager to reminisce. He had been to this town before, visiting his friend and solving the mystery that had unfolded in his estate (it was the first known case of Poirot, described in “The Mysterious Affair At Styles”). But now John Cavendish is dead, and all his relatives living in that house are also dead. The property houses a guesthouse run by an elderly couple, and this is where Poirot is currently staying.

As soon as Captain Hastings arrives at the boarding house, the detective reveals to him the real, much less sentimental reason why he wanted to meet him. Well, Hercules has learned that five crimes committed in the area have recently been publicized. Five seemingly unrelated crimes. No one questioned the identity of the perpetrators and these people were either quickly convicted or – if there was insufficient evidence – at least condemned by the public. But Poirot discovered that at the time of the commission of each of these crimes, the same person was present, a mysterious X who apparently had nothing to do with them. The Belgian comes to the obvious conclusion that this person must have committed all these crimes. Plus, she just so happens to be in the same guesthouse where the detective and his friend are staying. It is quite possible that she will want to kill someone again. So Poirot asks Hastings to observe the guests and talk to them to catch all the suspicious details. However, he refuses to tell the captain who Iks is, as Arthur could show that he knows it and be in danger.

In the guesthouse there are:

  • Colonel Toby Luttrell – a retired military man who now runs a guest house with his wife in Styles;
  • Daisy Luttrell – his overbearing wife;
  • Doctor John Franklin – an excellent scientist; stays at Styles to conduct new research in peace;
  • Barbara Franklin – his wife, a selfish woman who keeps inventing other ailments in order to attract the attention of her surroundings;
  • Sister Craven – a young and seductive nurse who looks after Mrs Franklin; she hates her employer;
  • Judith Hastings – the youngest daughter of Captain Hastings, assistant to Dr Franklin, a girl completely absorbed in her work; has communist views – she blunts “useless” people;
  • Stephen Norton – an elderly naturalist of exceptionally short stature, a quiet and calm man whose main activity at Styles is viewing birds through binoculars;
  • Sir William Boyd Carrington – former governor of one of the Indian provinces. He made a great fortune. A brave and intelligent man, Hastings liked him immediately;
  • Elisabeth Cole – a woman in her thirties with a gloomy disposition, really had the surname Litchfield but changed it because of her participation in one of the cases mentioned at the beginning by Poirot, in which the father who was tyrannizing the family was murdered, and one of Elisabeth’s sisters confessed to the crime, Maggie;
  • Major Allerton – a man recognised by everyone as a scoundrel and womanizer;
  • Curtiss – Poirot’s current nurse, hired after the dismissal of faithful George. A strong man with a low IQ.

Hastings becomes familiar with all the guests quickly, but cannot guess X’s identity. An accident occurs shortly afterwards: Colonel Luttrell shoots at what appears to be a rabbit and accidentally shoots his wife. Arthur is convinced that the retired military officer is too experienced a shooter to be so wrong – the woman must have been hit by a second shot, fired from hiding by Iks.

Not long after Mrs Luttrell’s accident, Arthur Hastings neglects the Iks case, worrying about his daughter, who is clearly having an affair with Major Allerton. However, Miss Hastings is stubborn, and it is counterproductive to speak to her about it. The girl takes offence at her father and does not intend to break up with the military. Therefore, Arthur decides to kill Allerton, which he fails as he falls asleep before executing the plan.

Soon another tragic event occurs – Barbara Franklin, to whose coffee someone added a lethal dose of physostigmine (an organic chemical compound), dies. After a cursory investigation, the court finds that she committed suicide. What enforces it is the fact that the woman recently mentioned the desire to kill herself. Although Hastings disagrees, he cannot prove anything; too many people had had the opportunity to poison the coffee drunk by the victim.

One day, a strange event occurs. During Hastings’ walk with Miss Cole and Norton, the latter sees something through his binoculars and is very agitated. When the captain finally manages to convince the man to hand him over the binoculars, nothing more is visible in the place that he was watching. Later, the naturalist confides in Hastings that he saw something that might have something to do with Barbara’s death. The captain welcomes this information and the fact that Norton wishes to announce his discovery to Poirot. However, when he tries to find out about it, the detective does not answer his questions. The next day, Norton is found dead with a gunshot wound to the centre of his forehead.

Soon Hercule Poirot dies, and Hastings tries unsuccessfully to find a solution to the mystery. Eventually, she even begins to suspect his own daughter, Judith, of committing these crimes. Could her views drive her to literally “remove the useless”? Four months later, the captain receives a letter written by the Belgian before his death, which, according to the detective’s last will, was to be handed over to him just after this period after the death of Hercules. This letter contains the solution to the mystery and some additional information, which on the one hand brings Hastings relief, and on the other hand, shock him. What is going on? And who is the real X? For the answers to these questions, read “Curtain: Poirot’s Last Case”.

Curtain First Edition Cover 1975.jpg

Dust-jacket illustration of the first UK edition of the book
(image found in Google graphics)

No description available.

Bonus: the beginning of the article from “The New York Times”
written by Thomas Lask after the publication of “Curtain: Poirot’s Last Case” (image found in Google graphics)