Wilhelm von Humboldt i obiad z wariatem
Wilhelm von Humboldt and dinner with a madman

Friedrich Wilhelm Christian Carl Ferdinand von Humboldt (ur. 22 czerwca 1767, zm. 8 kwietnia 1835) – niemiecki filozof, językoznawca, polityk, przedstawiciel neohumanizmu.

Friedrich Wilhelm Christian Carl Ferdinand von Humboldt
(litografia, której autorem jest Franz Krüger – reprodukcja z niemieckojęzycznej Wikipedii)

Pewnego razu, przebywając akurat w Paryżu, pan Humboldt wpadł na nieco… dziwny pomysł. Stwierdził mianowicie, że miałby ochotę zjeść obiad z kimś niezrównoważonym psychicznie. Czemu? Tego nie raczył wyjaśnić… Jego przyjaciel, psychiatra nazwiskiem Blanche, obiecał pomóc mu spełnić to pragnienie. Nie dopytywał się o powody, które kierowały filozofem – właściwie po co? Słyszał już przecież dziwniejsze rzeczy, mówione przez obcych mu ludzi.
Następnego dnia panowie spotkali się w domu doktora o szóstej wieczorem. Oprócz nich przy stole zasiadło jeszcze dwóch mężczyzn, których Humboldt nie znał. Jeden z nich był starannie odziany w żałobną czerń, którą przełamywał jedynie biały krawat; miał on zimne spojrzenie i łysinę nad czołem. Zjadł i wypił to, co mu podano, ale poza przywitaniem się nie wypowiedział podczas posiłku ani słowa. Drugi nieznajomy był dokładnym przeciwieństwem pierwszego: ubrany w niedbale zapięty niebieski strój, z rozczochranymi włosami, położył łokcie na obrusie (duży nietakt!). Sam sobie usługiwał, a nałożone na talerz jedzenie szybko połykał, jednocześnie opowiadając zupełnie nieprawdopodobne historie. Humboldt, patrząc na niego, był zachwycony. Kiedy podano deser, pochylił się w stronę doktora, dyskretnie wskazał na gadułę w niebieskim ubraniu, i rzekł:
– Serdecznie dziękuję, ten wariat bardzo mnie bawi.
Stwierdzenie to wywołało zdumienie psychiatry. Jednak kiedy wyjawił on filozofowi jego powód, mężczyzna także się zdziwił. Dlaczego?

Odpowiedź

Friedrich Wilhelm Christian Carl Ferdinand von Humboldt (born on June 22, 1767, died on April 8, 1835) – German philosopher, linguist, politician, representative of neo-humanism.

Friedrich Wilhelm Christian Carl Ferdinand von Humboldt
(lithography, the author of which is 
Franz Krüger – reproduction from Wikipedia)

Once, while staying in Paris, Mr Humboldt came up with a… strange idea. He stated that he would like to have lunch with someone mentally unbalanced. Why? That he did not deign to explain… His friend, a psychiatrist named Blanche, promised to help him fulfil this desire. He did not ask about the reasons that motivated the philosopher – well, what for? He had already heard stranger things, said by people who were strangers to him.
The next day, the gentlemen met at the doctor’s house at six in the evening. Apart from them, two men, whom Humboldt did not know, sat at the table. One of them was carefully dressed in mourning black, which was only broken by a white tie; he had a cold look and baldness above his forehead. He ate and drank what he was given, but he did not say a word during the meal except for the greeting. The second stranger was the exact opposite of the first one: dressed in a carelessly buttoned blue suit, with dishevelled hair, he put his elbows on the tablecloth (a big tactlessness!). He served himself and ate the food that he put on the plate swallowed quickly, simultaneously telling completely unbelievable stories. Humboldt, looking at him, was delighted. When the dessert was served, he leaned toward the doctor, discreetly pointed at the chatterbox in the blue suit, and said:
“Thank you very much, I enjoy this madman very much.”
This statement caused the astonishment of the psychiatrist. However, when he revealed its reason to the philosopher, the man was also surprised. Why?

Answer