The Sound of Silence
Dźwięk Ciszy

Simon and Garfunkel, “The Sound of Silence” (original version, 1964)
And 3 covers of this song:

  1. Disturbed (2015)

  2. Peter Hollens & Tim Foust (2017)

  3. Pentatonix (2019)

Lyrics:

‘Hello darkness, my old friend,
I’ve come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence.

In restless dreams, I walked alone
Narrow streets of cobblestone,
‘Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence.

And in the naked light, I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence.

“Fools,” said I, “You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach you.”
But my words like silent raindrops fell,
And echoed
In the wells of silence.

And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
In the words that it was forming.
And the sign said the words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls.
And whisper’d in the sounds of silence.’

Sources:

Simon and Garfunkel, “The Sound of Silence” [“Dźwięk Ciszy”] (wersja oryginalna, 1964)
I 3 covery tej piosenki:

  1. Disturbed (2015)

  2. Peter Hollens i Tim Foust (2017)

  3. Pentatonix (2018)

Tłumaczenie tekstu:

‘Witaj ciemności, moja stara przyjaciółko
Znowu przyszedłem z tobą porozmawiać
Gdyż pewna wizja, zakradając się cicho
Zostawiła swoje nasiona, kiedy spałem
I wizja ta, którą zasiano w mojej głowie
Wciąż pozostaje
W dźwięku ciszy.

W niespokojnych snach szedłem sam
Wąskimi uliczkami wyłożonymi brukiem
W blasku lampy ulicznej
Postawiłem mój kołnierz, by ochronić się przed zimnem i wilgocią
Gdy moje oczy ukłuł błysk światła neonu
Które rozdarło noc
I dotknęło dźwięku ciszy.

W nagim świetle ujrzałem
Dziesięć tysięcy ludzi, może więcej
Ludzi rozmawiających, którzy nie mówią
Ludzi słyszących, którzy nie słuchają
Ludzi piszących piosenki, którymi nigdy się nie podzielą
I nikt nie ośmielił się
Zakłócić dźwięku ciszy.

Rzekłem „Głupcy, nic nie rozumiecie
Cisza rozrasta się niczym nowotwór
Usłyszcie moje słowa, abym mógł was nauczyć
Chwyćcie moje ręce, abym mógł was dosięgnąć”
Ale moje słowa spadały niczym krople deszczu
I odbijały się echem
W studniach ciszy.

Ludzie kłaniali i modlili się
Do bożka z neonu, którego sami stworzyli
Znak błysnął swoim ostrzeżeniem
Mówił, że słowa proroków widnieją na ścianach metra
I klatkach kamienic
I szepczą w dźwiękach ciszy.’

Źródła: