„Czarna kawa”, „Niespodziewany gość”, „Pajęczyna” – Agatha Christie

"Black Coffee", "The Unexpected Guest", "Spider's Web" - Agatha Christie

„Czarna kawa” (oryg. „Black Coffee”)
Sir Claud Amory jest światowej sławy naukowcem, który opracował wzór na nowy materiał wybuchowy. Odkrywszy, że wzór ten został skradziony z sejfu, wzywa na pomoc Herkulesa Poirota, po czym zbiera wszystkich domowników w jednym z pomieszczeń. Gdy Lucia, synowa naukowca, serwuje czarną kawę, okazuje się, że drzwi pokoju zostały zamknięte na klucz. Amory oferuje zebranym układ: po minucie zgasną światła i jeśli złodziej odłoży wtedy papiery na stół, nie będzie ścigany. Jeśli natomiast po ponownym włączeniu świateł papiery ze wzorem nie będą leżeć na stole, naukowiec będzie ścigać złodzieja z zamiarem oddania go sprawiedliwości. Gdy światła gasną, okazuje się, że nieznany rabuś nie ma zamiaru tak łatwo się poddać. Sir Amory umiera, otruty czymś, co dodano do jego kawy. Herkules Poirot musi teraz rozwiązać sprawę zabójstwa, nie kradzieży…
Agatha Christie napisała „Czarną kawę” w 1929 roku. W 1998 roku ukazała się adaptacja sztuki na powieść, napisana przez Charlesa Osborne’a. Polskie tłumaczenie autorstwa Beaty Chądzyńskiej ukazało się nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka w 1999 i 2002 roku (w serii Biblioteczka Konesera) oraz nakładem Wydawnictwa Dolnośląskiego w 2004 roku; Wydawnictwo Dolnośląskie publikowało to tłumaczenie ponownie w kolejnych seriach wydawniczych, m. in. w 2022 i 2023 roku.

„Niespodziewany gość” (oryg. „The Unexpected Guest”)
Michael Starkwedder wpada samochodem do rowu. Postanawia poszukać pomocy w pierwszej napotkanej posiadłości, jednak pechowo trafia w sam środek tragicznych wydarzeń. Kiedy okazuje się, że drzwi są otwarte i Michael wchodzi do domu, zastaje w jednym z pokoi ciało zastrzelonego inwalidy, a tuż obok piękną kobietę z rewolwerem w dłoni. Przedstawia się ona jako Laura Warwick i informuje go, że właśnie zabiła swojego męża. Mężczyzna, będąc pod jej urokiem, postanawia pomóc jej zatuszować jej udział w zbrodni. Razem fabrykują dowody, dzięki czemu podejrzenia zostają odsunięte od Laury. Następnie kobieta udaje się do mieszkającej w posiadłości pielęgniarki męża z prośbą o środek przeciwbólowy, a wtedy Starkwedder strzela z rewolweru. Domownikom, którzy zbiegli się słysząc hałas, opowiada, że chciał prosić o pomoc przy samochodzie i zderzył się w drzwiach z uciekającym mężczyzną. Wezwana na miejsce policja ma twardy orzech do zgryzienia…
Sztuka „Niespodziewany gość” została napisana w 1958 roku, a w 1999 roku Charles Osborne napisał jej adaptację na powieść. Polskie tłumaczenie autorstwa Anny Bańkowskiej ukazało się w 2004 roku nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka oraz w 2013 roku nakładem Wydawnictwa Dolnośląskiego.

„Pajęczyna” (oryg. „Spider’s Web”)
Clarissa Hailsham-Brown jest żoną Henry’ego Browna, urzędnika Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Mieszka w jego posiadłości, opiekując się Pippą, córką Henry’ego z pierwszego małżeństwa. Pewnego dnia odwiedza ją Oliver Costello, drugi mąż byłej żony pana Browna, który informuje ją, że razem z małżonką planują zabrać Pippę do siebie. Clarissa gniewnie mówi mu, że na to nie pozwoli ze względu na załamanie nerwowe, które dziewczynka przeszła przebywając w domu matki. Gdy ogrodniczka pracująca dla pana Browna wchodzi do domu, Clarissa każe jej odprowadzić mężczyznę do jego auta. Wieczorem z przerażeniem znajduje ciało Costello w jednym z pokoi. Przekonana o tym, że morderstwa dokonała jej pasierbica, postanawia ukryć zbrodnię z pomocą trojga przyjaciół. Jej pierwszym pomysłem jest wykorzystanie auta mężczyzny, pozostałego przed domem (co wskazuje, że nie odjechał stamtąd po tym, jak ogrodniczka zabrała go z posiadłości). Jednak zanim to zostaje zrobione, do domu wchodzi policja, poinformowana o morderstwie przez nieznaną osobę. Clarissa i jej przyjaciele ukrywają ciało w tajnym przejściu, udając, że nic takiego się nie stało, lecz kryjówka zostaje odnaleziona przez oficerów. Teraz zaczyna się poszukiwanie prawdziwego mordercy…
Agatha Christie napisała „Pajęczynę” w 1954 roku; w 2000 roku Charles Osbourne adaptował ją na powieść. Polskie tłumaczenie autorstwa Anny Bańkowskiej po raz pierwszy ukazało się w 2000 roku nakładem Wydawnictwa Dolnośląskiego, po czym było cyklicznie odnawiane (ostatnio w 2013 roku).